Σταυρόλεξο γραμματικών γνώσεων για την 36η ενότητα του σχολικού βιβλίου της Γ΄ Λυκείου
(Θεωρητικής κατεύθυνσης)
Εδώ γράφουμε αυτά που θέλουμε να εμφανίζονται μετά το "Διαβάστε περισσότερα".
Σταυρόλεξο γραμματικών γνώσεων για την 36η ενότητα του σχολικού βιβλίου της Γ΄ Λυκείου
(Θεωρητικής κατεύθυνσης)
της Διονυσίας Βοριδη
Πάμπολλοι αγώνες δόθηκαν για την προστασία και τη θωράκιση του δικαιώματος της ιδιωτικότητας, απαραίτητου για την οριοθέτηση του προσωπικού μας χώρου. Όλοι, παραδείγματος χάριν, θεωρούμε -και καλά κάνουμε- απαράβατο δικαίωμα να ανταλλάσσουμε επιστολές χωρίς να μαθαίνουν άσχετοι το περιεχόμενό τους, να μην κρυφακούει κανείς τι λέμε στο τηλέφωνο, να μη μπορεί ένας τρίτος να παρακολουθήσει τι κάνουμε στο σπίτι μας, που θεωρούμε κάστρο μας...του Μάριου Πλωρίτη
ΟΤΑΝ ο Καρλ Πόππερ έγραφε το (περιλάλητο πια) βιβλίο του «H Ανοιχτή Κοινωνία και οι εχθροί της» (1938-43, α΄ έκδοση 1945)1, δεν θα φανταζόταν βέβαια πως, ύστερ' από 60 χρόνια, εχθροί της θ' αναδείχνονταν όχι μόνο οι «προφήτες» και δράστες του ολοκληρωτισμού και του ρατσισμού, αλλά και οι ηγέτες της κοινωνίας που εκείνος εξεθείαζε.
του Θ.Γιαλκετση
Ο Καναδός συγγραφέας Τζον Ράλστον Σολ έγινε διεθνώς γνωστός με το βιβλίο του «Voltaire's Bastards» (Vintage Books, 1992), με το οποίο ασκούσε ριζική κριτική στη «δικτατορία του λόγου», δηλαδή στην τεχνοκρατική σκέψη που καταδυναστεύει τη σύγχρονη Δύση.
της ΣΤΑΥΡΟΥΛΑΣ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
«Δεν μου ήταν ποτέ εύκολο να συνεννοηθώ με άνθρωπο. Ούτε μπορούσα να καταλάβω γιατί οι άνθρωποι ήταν τόσο διαφορετικοί από εμένα. Αυτό βέβαια ήταν πολύ αφελές από τη μεριά μου, αλλά και πολύ χρήσιμο. Γιατί με είχε σε μια μόνιμη ταραχή, σε μια διαρκή διαμαρτυρία και σ' ένα πολύ γόνιμο παράπονο... Από την άλλη, είχα μια ευγένεια η οποία με κατέστρεψε απολύτως! Εμπόδισε δηλαδή τη ζωή μου να πάρει το δρόμο της. Υπέμεινα πράγματα τα οποία δεν έπρεπε να υπομείνω, με το αιτιολογικό μιας ευγένειας ότι θα πίκραινα, ότι θα πείραζα, ότι θ' αναστάτωνα των άλλων τη ζωή. Αυτό ήταν μία ήττα. Καθαρή ήττα...».
Της Τιτικας Δημητρουλια
Καθώς η αβεβαιότητα επιτείνεται σε όλους τους τομείς και οι σταθερές εξαφανίζονται από τον ορίζοντα μέσα σε ένα γενικότερο, παγκόσμιο κλίμα ανησυχίας, κλονισμών και τριγμών που προοικονομούν ακόμα μεγαλύτερες αλλαγές, η αισιοδοξία σίγουρα δυσκολεύεται να βρει τη θέση της σε όλα τα πεδία. Είναι άλλωστε παγκοίνως αποδεκτό ότι η ίδια η σκέψη δείχνει να οπισθοδρομεί μπροστά στις αλλαγές που ανατρέπουν εκ βάθρων πεποιθήσεις δεκαετιών και αναγκάζουν τον άνθρωπο να επανεξετάσει τη σχέση του με τον κόσμο, τους άλλους και τον ίδιο του τον εαυτό, τις βαθύτερες ανάγκες και τις επιθυμίες του. Επειδή όμως η κρίση αυτή, η οποία πλήττει και τη χώρα μας με τις ιδιαιτερότητές της, δεν είναι ούτε η πρώτη και προφανώς ούτε η τελευταία στην Ιστορία του πλανήτη Γη, της «Γης-πατρίδας» για την οποία κάνει λόγο ο Εντγκάρ Μορέν, ο επιφανής κοινωνιολόγος και φιλόσοφος, που με πάθος υποστηρίζει την πολύπλοκη σκέψη, η απαισιοδοξία μπορεί να μετριαστεί από μια σειρά σκέψεων, τις οποίες και καταθέτει σε άρθρο του στις 9.1.2010 στην εφημερίδα «Λε Μοντ», με άξονα την ιδέα της μεταμόρφωσης...
του Γιώργου Κακουλίδη
Tου Nικου Γ. Ξυδακη
Μια μαυρίλα απλώνεται στη χώρα, ιδίως στα μεγάλα αστικά κέντρα, εκεί όπου ήδη στενάζουν μαγαζιά και μικροεπιχειρήσεις. Πριν ακόμη πλακώσει η ύφεση και στείλει σαραντάρηδες και πενηντάρηδες στην ανεργία, οι ψυχές πλακώνονται από απαισιοδοξία, αυτοϋποτίμηση, αυτολοιδορία· από την ταγκή γεύση της ήττας. Σαν εκκρεμές. Από την έπαρση του Ελληναρά, στη βαθιά αυτοϋποτίμηση του ραγιά. Από την αυθάδεια του αλαζόνα, στην άνευ όρων παράδοση του προσκυνημένου, του ψυχικά ηττημένου...
Tης Mαριαννας Tζιαντζη
Μια κλασική ανησυχία των γονιών είναι το πώς θα μιλήσουν στο παιδί τους για το σεξ, όμως το ευαίσθητο αυτό θέμα δεν είναι terra incognita. Πώς όμως, εδώ και τώρα, μιλάμε στα παιδιά για την κρίση που ζυγώνει και για το νέο «πατριωτικό καθήκον», δηλαδή την αποδοχή των σκληρών μέτρων;
Από τον Κώστα Ζουγρή
Από τα σημαντικότερα συναισθήματα που τροφοδότησαν τη μουσική και τη λογοτεχνία εδώ και πολλούς αιώνες, η ζήλια παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στον κόσμο ταυτόχρονα με τον άνθρωπο...
Του ΕΥΓΕΝΙΟΥ ΑΡΑΝΙΤΣΗ
Γραφείς παραμυθιών αναγκάζονται να ξετυλίξουν ιστορίες απ' αυτές στις οποίες δεν συμβαίνει τίποτα. Και τανάπαλιν: όταν συμβαίνουν τα πάντα, περιττεύει να γράφουμε.
του Θ. Γιαλκετση
Το ακόλουθο κείμενο είναι απόσπασμα δοκιμίου που έγραψε ο πολωνός κοινωνιολόγος Ζίγκμουντ Μπάουμαν για τον κατάλογο έκθεσης με θέμα τα «Σύνορα», που έγινε το Μάιο του 2009 στο Ινστιτούτο Σύγχρονης Τέχνης της Βαλένθιας.
του ΕΥΓΕΝΙΟΥ ΑΡΑΝΙΤΣΗ
Τα κρούσματα τηλεοπτικού εξευτελισμού προσώπων θα μπορούσαν, αρχικά, να δηλωθούν ως τέτοια μόνον εκ παραδρομής· στην ουσία, επιβεβαίωναν ότι οι μισότρελοι, οι καθυστερημένοι, τα ψώνια, οι γριούλες που χοροπήδαγαν στην πίστα στριγκλίζοντας κι οι παχουλές νοικοκυρές που διέπρεπαν στο στριπτίζ μάς εκπροσωπούσαν νομίμως. Οι ανθρώπινες καρικατούρες προσφέρονταν για επί μέρους ένοχες ταυτίσεις, δηλαδή υπέρ της συμφιλίωσης με την ιδέα ότι είμαστε καρικατούρες και οι ίδιοι, αντικοινωνικά στοιχεία που η κοινωνία επιτέλους υποδεχόταν, μετά βαΐων και κλάδων, στο θέατρο των τελετουργικών της.
του Γιάννη Χάρη,
ΕΦΤΥΣΑ ΑΙΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΠΕΙΣΩ, ΜΟΥ ΒΓΗΚΕ
Η ΨΥΧΗ, ΑΛΛΑ, ΘΕΟΣ ΦΥΛΑΞΟΙ, ΟΥΤΕ ΑΙΜΟΠΤΥΣΗ
ΕΚΑΝΑ, ΟΥΤΕ ΞΕΨΥΧΗΣΑ: ΑΠΛΩΣ,
ΕΣΠΑΓΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΟΥ ΠΩΣ Ν΄ ΑΡΧΙΣΩ ΑΛΛΗ
ΜΙΑ ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΚΑΙ
ΤΑ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ-ΚΑΙ, ΘΕΟΣ ΞΑΝΑΦΥΛΑΞΟΙ,
ΟΛΟΓΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΟΥ, ΑΣΠΑΣΤΟ
Ο κοινωνικός εκσυγχρονισμός ως πηγή δημιουργίας των ανθρώπινων απορριμμάτων
ΖΙΓΚΜΟΥΝΤ ΜΠΑΟΥΜΑΝ, Σπαταλημένες ζωές. Οι απόβλητοι της νεωτερικότητας, ΜΤΦΡ.: ΜΑΡΚΟΣ ΚΑΡΑΣΑΡΙΝΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΠΑΝΤΕΛΗΣ Ε. ΛΕΚΚΑΣ «ΚΑΤΑΡΤΙ», ΣΕΛ. 216
Ο 81χρονος Ζίγκμουντ Μπάουμαν, Πολωνός εβραϊκής καταγωγής, είναι ομότιμος καθηγητής Κοινωνιολογίας στα Πανεπιστήμια του Λιντς και της Βαρσοβίας, μελετητής και κριτικός της μετανεωτερικής κοινωνίας, της μονόπλευρης οικονομικής παγκοσμιοποίησης, αλλά κι ένας στρατευμένος διανοούμενος υπέρ των κοινωνικών και των ανθρώπινων δικαιωμάτων...του Στ. Ράμφου
Γεμάτες οι κερκίδες του Ολυμπιακού Σταδίου στη συναυλία συμπαράστασης που διοργάνωσε η EPT για τις χώρες της NA Ασίας οι οποίες επλήγησαν καταστρεπτικά από τα παλιρροϊκά κύματα. Ένα παράδειγμα θετικής συμβολής των MME, αλλά και απόδειξη ότι η καταναλωτική μανία δεν ακυρώνει τον ανθρωπισμό
Ζούμε σε μεταφυσικό κόσμο! Την θέσι της φύσεως καταλαμβάνει ένα σύμπαν παραστάσεων, αντιλήψεων και σκοπιμοτήτων - αυτό που οι ανθρωπολόγοι αποκαλούν «πολιτισμό»...
Συνέντευξη του Νόαμ Τσόμσκι στον Ντανιέλ Μερμέ
Εξαγορές μεγάλων εφημερίδων -της «Wall Street Journal» στις Ηνωμένες Πολιτείες, της «Les Echos» στη Γαλλία- από πλούσιους άνδρες, συνηθισμένους να χειραγωγούν την αλήθεια προς όφελος των συμφερόντων τους, εξοργιστική προβολή του Νικολά Σαρκοζί από τα ΜΜΕ, καταχρηστική πληροφόρηση με αθλητικές ειδήσεις, μετεωρολογικά δελτία και θέματα «ποικίλης ύλης». Και όλα αυτά, με φόντο το όργιο της διαφήμισης. Στα δημοκρατικά καθεστώτα η «επικοινωνία» ανάγεται σε μόνιμο όργανο διακυβέρνησης, υποκαθιστώντας την προπαγάνδα των δικτατορικών καθεστώτων.
ΝΟΑΜ ΤΣΟΜΣΚΙ
του Θαν. Γιαλκετση
Το κείμενο που ακολουθεί είναι ένα απόσπασμα από το βιβλίο του ιταλού φιλοσόφου Ουμπέρτο Γκαλιμπέρτι «L' ospite inquietante. Il nichilismo e i giovani» (Feltrinelli, 2007).
του Γ. Καραμπελιά
Οι φίλοι του δεν ήσαν Χριστιανοί.
Αυτό ήταν θετικόν. Μα δεν μπορούσαν κιόλας
Να παίζουν σαν κι αυτόνα (τον Χριστιανομαθημένο)
Με σύστημα καινούργιας εκκλησίας,
Αστείον και στην σύλληψι και στην εφαρμογή.
Ελληνες ήσαν επί τέλους. Μηδέν άγαν, Αύγουστε.
Κ.Π. Καβάφης, «Ο Ιουλιανός ορών ολιγωρίαν»
του Γ.Μπαμπινιώτη, καθηγητή Γλωσσολογίας
Πώς τα έχουμε καταφέρει σε αυτή τη χώρα, γνωστή στον κόσμο κυρίως για τον Πολιτισμό και την Παιδεία της, να είναι και ο Πολιτισμός και η Παιδεία μας δεινώς αναξιοπαθούντες;