ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΑΔΙΔΑΚΤΟΥ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ

μετὰ δὲ ταῦτα συναγαγὼν τούς θ᾽ ἑαυτοῦ στρατιώτας καὶ τοὺς προσελθόντας αὐτῷ καὶ τῶν ἄλλων τὸν βουλόμενον, ἔλεξε τοιάδε. --ἄνδρες στρατιῶται, τὰ μὲν δὴ Κύρου δῆλον ὅτι οὕτως ἔχει πρὸς ἡμᾶς ὥσπερ τὰ ἡμέτερα πρὸς ἐκεῖνον· οὔτε γὰρ ἡμεῖς ἐκείνου ἔτι στρατιῶται, ἐπεί γε οὐ συνεπόμεθα αὐτῷ, οὔτε ἐκεῖνος ἔτι ἡμῖν μισθοδότης. ὅτι μέντοι ἀδικεῖσθαι νομίζει ὑφ᾽ ἡμῶν οἶδα· ὥστε καὶ μεταπεμπομένου αὐτοῦ οὐκ ἐθέλω ἐλθεῖν, τὸ μὲν μέγιστον αἰσχυνόμενος ὅτι σύνοιδα ἐμαυτῷ πάντα ἐψευσμένος αὐτόν, ἔπειτα καὶ δεδιὼς μὴ λαβών με δίκην ἐπιθῇ ὧν νομίζει ὑπ᾽ ἐμοῦ ἠδικῆσθαι. ἐμοὶ οὖν δοκεῖ οὐχ ὥρα εἶναι ἡμῖν καθεύδειν οὐδ᾽ ἀμελεῖν ἡμῶν αὐτῶν, ἀλλὰ βουλεύεσθαι ὅ τι χρὴ ποιεῖν ἐκ τούτων.

Ξενοφώντος, Κύρου Ανάβασις,1,3,9-11

Β. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

1. Να μεταφράσετε το απόσπασμα.

2.α. Να γράψετε τους ζητούμενους ονοματικούς & αντωνυμικούς τύπους:

ἑαυτοῦ: ίδιο τύπο στον πληθυντικό αριθμό

τοιάδε: ίδιο τύπο στον ενικό αριθμό

ἄνδρες στρατιῶται: κλητική ενικού αριθμού

ἡμᾶς: ίδιο τύπο στο γ΄ πρόσωπο

ἡμέτερα: ίδιο τύπο στο γ΄ πρόσωπο

ὧν: αιτιατική ενικού αριθμού, στα τρία γένη

ὅ τι: αιτιατική πληθυντικού αριθμού, στα τρία γένη

2.β. μέγιστον: Να γράψετε τα παραθετικά του επιρρήματος.

3. Να γράψετε τους ζητούμενους ρηματικούς τύπους:

συναγαγὼν: β΄ ενικό ευκτικής, ίδιου χρόνου

προσελθόντας: ίδιο τύπο σε ενεστώτα

ἔχει: β΄ ενικό προστακτικής, αορίστου

συνεπόμεθα: ίδιο τύπο σε αόριστο

νομίζει: ίδιο τύπο σε μέλλοντα

οἶδα: ίδιο πρόσωπο σε υποτακτική

ἐλθεῖν: ίδιο τύπο σε μέλλοντα

ἐπιθῇ: ίδιο τύπο σε ενεστώτα

χρὴ: ίδιο πρόσωπο σε ευκτική

4.α. ἐμοὶ οὖν δοκεῖ οὐχ ὥρα εἶναι ἡμῖν καθεύδειν οὐδ᾽ ἀμελεῖν ἡμῶν αὐτῶν, ἀλλὰ βουλεύεσθαι ὅ τι χρὴ ποιεῖν ἐκ τούτων: Να βρείτε τον πλάγιο λόγο της περιόδου, να τον αναγνωρίσετε και να τον μετατρέψετε σε ευθύ.

4.β. ὅτι μέντοι ἀδικεῖσθαι νομίζει ὑφ᾽ ἡμῶν οἶδα· ὥστε καὶ μεταπεμπομένου αὐτοῦ οὐκ ἐθέλω ἐλθεῖν, τὸ μὲν μέγιστον αἰσχυνόμενος ὅτι σύνοιδα ἐμαυτῷ πάντα ἐψευσμένος αὐτόν, ἔπειτα καὶ δεδιὼς μὴ λαβών με δίκην ἐπιθῇ ὧν νομίζει ὑπ᾽ ἐμοῦ ἠδικῆσθαι: Να αναγνωρίσετε τις δευτερεύουσες προτάσεις της περιόδου.

4.γ. συναγαγὼν, (καὶ) μεταπεμπομένου: Να αναγνωρίσετε τo είδος των μετοχών και να τις αναλύσετε σε δευτερεύουσα πρόταση.

4.δ. τούς ἑαυτοῦ, αὐτῷ, ἐκείνου, ἡμῖν, ἐψευσμένος, ὧν, ὅ τι: Να αναγνωρίσετε τη συντακτική λειτουργία των λέξεων.

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

[ΠΗΓΗ: YOUTUBE]

Εργατική Πρωτομαγιά


Την πρώτη Μαΐου γιορτάζεται η μέρα των εργατών. Είναι στην πραγματικότητα η καθιερωμένη γιορτή της εξέγερσης των εργατών του Σικάγου. Τον Μάη του 1886 τα εργατικά συνδικάτα στο Σικάγο ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας ωράριο εργασίας στις 8 ώρες και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Εορτάζεται επίσης και σαν μέρα των λουλουδιών και της Άνοιξης. Η μέρα έχει θεσπιστεί ως αργία και όλες οι υπηρεσίες και οι επιχειρήσεις παραμένουν κλειστές.

Η πρώτη του Μάη, είναι μέρα ορόσημο για τους αγώνες του εργάτη.

Οι αιματοβαμμένες εξεγέρσεις των εργατών του Σικάγο στις αρχές Μάη του 1886, έγιναν ύστερα από επιτυχημένες διεκδικήσεις των εργατών στον Καναδά το 1872.

Δύο χρόνια νωρίτερα, το 1884, πάρθηκε στο συνέδριο της Αμερικανικής Ομοσπονδίας Εργασίας η απόφαση να γίνουν την πρώτη Μάη του 1886 απεργιακές κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις στο Σικάγο, το μεγαλύτερο τότε βιομηχανικό κέντρο των ΗΠΑ. Αίτημα η μείωση των ωρών εργασίας και σύνθημα "Οχτώ ώρες δουλειά, οχτώ ώρες ανάπαυση, οχτώ ώρες ύπνο".

Εκείνη τη μέρα, 1η Μαΐου του 1886, 400.000 άνθρωποι συμμετείχαν στις απεργίες που γίνονταν σε όλη την χώρα, και πάνω από 80.000 στο Σικάγο. Αυτό το Σάββατο του 1886, μια εργάσιμη μέρα, οι εργάτες, ξεκίνησαν με τις γυναίκες και τα παιδιά τους για να διαδηλώσουν ειρηνικά στο χώρο της συγκέντρωσης στην πλατεία Haymarket. Στη γύρω περιοχή, είχαν παραταχθεί αστυνομικές δυνάμεις αποτελούμενες από 1350 άτομα, οπλισμένα με οπλοπολυβόλα οι οποίοι περίμεναν το σύνθημα για να δράσουν. Κι ενώ το πλήθος παρακολουθούσε τις ομιλίες, ο επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης, διατάσσει να διαλυθεί η συγκέντρωση. Μια βόμβα έσκασε μέσα στο πλήθος, και αστυνομικοί μαζί με μπράβους αρχίζουν να χτυπούν τους συγκεντρωμένους χωρίς καμιά διάκριση.


Πρωτομαγιά στην Ελλάδα


Το 1892 έγινε η πρώτη πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση στην Ελλάδα, από τον Σοσιαλιστικό Σύλλογο του Καλλέργη. Το 1893, 2000 διαδήλωσαν ζητώντας οχτάωρο, Κυριακή αργία και κρατική ασφάλιση στα θύματα εργατικών ατυχημάτων.

Το 1894, γίνεται μια μεγάλη συγκέντρωση με τα ίδια αιτήματα που λήγει με 10 συλλήψεις και τον Αύγουστο ακολουθεί σύλληψη του σοσιαλιστή Σταύρου Καλλέργη.


Το 1936 έχουμε τους καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης. Τα γεγονότα ξεκίνησαν γύρω στο Φεβρουάριο, με κατάληψη ενός εργοστασίου ύστερα από την απόρριψη των αιτημάτων των εργατών και συνεχίστηκε με συμπαράσταση καπνεργατών από άλλα εργοστάσια. Εναντίον τους χρησιμοποιήθηκε τόσο η αστυνομία όσο και ο στρατός. Δεν υπήρχε κεντρική συγκέντρωση, αλλά μικρές συγκεντρώσεις με ομιλητές σε διάφορα μέρη της πόλης. Σε μια συγκέντρωση στη διασταύρωση Εγνατίας και Βενιζέλου, χωροφύλακες πυροβόλησαν και σκότωσαν 7-8 εργάτες. Σ' αυτό το σημείο έχει στηθεί το μνημείο του καπνεργάτη. Με πυροβολισμούς προσπάθησαν να διαλύσουν και τις άλλες συγκεντρώσεις και συνολικά είχαμε τουλάχιστον 12 νεκρούς και 300 τραυματίες. Οι δολοφονίες των εργατών ήταν η έμπνευση του Ρίτσου για τον "Επιτάφιο".


Το 1944 ο κατοχικός στρατός των Γερμανών, εκτέλεσε 200 Έλληνες αγωνιστές στο σκοπευτήριο της Καισαριανής. Ο Νίκος Μαριακάκης, ένας απ' τους 200, έγραψε στο σημείωμα που άφησε: "Καλύτερα να πεθαίνει κανείς στον αγώνα για τη λευτεριά, παρά να ζει σκλάβος".


Το Μάη του 1963, δολοφονήθηκε ο βουλευτής της ΕΔΑ Γρηγόρης Λαμπράκης. Δεν ήταν Πρωτομαγιά, αλλά 22 Μαΐου. Ο Γρηγόρης Λαμπράκης μιλούσε σε συγκέντρωση των "Φίλων της Ειρήνης" για την παγκόσμια ύφεση όταν δέχτηκε επίθεση από άγνωστους με ρόπαλα. Έξω απ' την αίθουσα ο Λαμπράκης χτυπήθηκε από τρίκυκλο και τελικά εξέπνευσε στις 27 Μαΐου. Ο Λαμπράκης είχε συμμετοχή σε ειρηνιστικές πορείες τον Απρίλιο του 1963 στην Αθήνα, κι ήταν απ' τα κεντρικά πρόσωπα στην εκδήλωση για την Πρωτομαγιά στο γήπεδο του Παναθηναϊκού.


Το 1976, πάλι πρώτη Μαΐου, είχαμε το θάνατο του Αλέκου Παναγούλη σε τροχαίο. Ο Αλέκος Παναγούλης έχει μείνει στην ιστορία σαν σύμβολο της αντίστασης κατά της χούντας για την απόπειρα δολοφονίας ενάντια στον δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο, με τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού , τον Αύγουστο του 1968. Είχε συλληφθεί άμεσα και είχε τελειώσει την απολογία του με τη φράση "Δεν υπάρχει, κύριοι στρατοδίκαι, ωραιότερο κύκνειο άσμα για κάθε αγωνιστή, από τον επιθανάτιο ρόγχο μπροστά στα πολυβόλα του εκτελεστικού αποσπάσματος της τυραννίας". Η παγκόσμια κατακραυγή της δίκης απέτρεψε την εκτέλεση του Παναγούλη. Στη φυλακή βασανίστηκε μέχρι την απελευθέρωσή του. Η αμνηστία που έδωσε ο Παπαδόπουλος τον Αύγουστο του 1973 κάλυπτε και τον Αλέκο Παναγούλη. Η συγκυρία του θανάτου του Παναγούλη σε τροχαίο χαρακτηρίζεται από πολλούς ιδιαίτερα ύποπτη, επειδή μόλις λίγο καιρό πριν το θάνατό του, είχε φέρει στη δημοσιότητα στοιχεία από τα μυστικά αρχεία της ΕΣΑ.

[ΠΗΓΗ: ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ]

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

Εργατική Πρωτομαγιά

Την πρώτη Μαΐου γιορτάζεται η μέρα των εργατών. Είναι στην πραγματικότητα η καθιερωμένη γιορτή της εξέγερσης των εργατών του Σικάγου. Τον Μάη του 1886 τα εργατικά συνδικάτα στο Σικάγο ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας ωράριο εργασίας στις 8 ώρες και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Εορτάζεται επίσης και σαν μέρα των λουλουδιών και της Άνοιξης. Η μέρα έχει θεσπιστεί ως αργία και όλες οι υπηρεσίες και οι επιχειρήσεις παραμένουν κλειστές.

Η πρώτη του Μάη, είναι μέρα ορόσημο για τους αγώνες του εργάτη.

Οι αιματοβαμμένες εξεγέρσεις των εργατών του Σικάγο στις αρχές Μάη του 1886, έγιναν ύστερα από επιτυχημένες διεκδικήσεις των εργατών στον Καναδά το 1872.

Δύο χρόνια νωρίτερα, το 1884, πάρθηκε στο συνέδριο της Αμερικανικής Ομοσπονδίας Εργασίας η απόφαση να γίνουν την πρώτη Μάη του 1886 απεργιακές κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις στο Σικάγο, το μεγαλύτερο τότε βιομηχανικό κέντρο των ΗΠΑ. Αίτημα η μείωση των ωρών εργασίας και σύνθημα "Οχτώ ώρες δουλειά, οχτώ ώρες ανάπαυση, οχτώ ώρες ύπνο".

Εκείνη τη μέρα, 1η Μαΐου του 1886, 400.000 άνθρωποι συμμετείχαν στις απεργίες που γίνονταν σε όλη την χώρα, και πάνω από 80.000 στο Σικάγο. Αυτό το Σάββατο του 1886, μια εργάσιμη μέρα, οι εργάτες, ξεκίνησαν με τις γυναίκες και τα παιδιά τους για να διαδηλώσουν ειρηνικά στο χώρο της συγκέντρωσης στην πλατεία Haymarket.

Στη γύρω περιοχή, είχαν παραταχθεί αστυνομικές δυνάμεις αποτελούμενες από 1350 άτομα, οπλισμένα με οπλοπολυβόλα οι οποίοι περίμεναν το σύνθημα για να δράσουν.

Κι ενώ το πλήθος παρακολουθούσε τις ομιλίες, ο επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης, διατάσσει να διαλυθεί η συγκέντρωση. Μια βόμβα έσκασε μέσα στο πλήθος, και αστυνομικοί μαζί με μπράβους αρχίζουν να χτυπούν τους συγκεντρωμένους χωρίς καμιά διάκριση.

Πρωτομαγιά στην Ελλάδα

Το 1892 έγινε η πρώτη πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση στην Ελλάδα, από τον Σοσιαλιστικό Σύλλογο του Καλλέργη. Το 1893, 2000 διαδήλωσαν ζητώντας οχτάωρο, Κυριακή αργία και κρατική ασφάλιση στα θύματα εργατικών ατυχημάτων. Το 1894, γίνεται μια μεγάλη συγκέντρωση με τα ίδια αιτήματα που λήγει με 10 συλλήψεις και τον Αύγουστο ακολουθεί σύλληψη του σοσιαλιστή Σταύρου Καλλέργη.

Το 1936 έχουμε τους καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης. Τα γεγονότα ξεκίνησαν γύρω στο Φεβρουάριο, με κατάληψη ενός εργοστασίου ύστερα από την απόρριψη των αιτημάτων των εργατών και συνεχίστηκε με συμπαράσταση καπνεργατών από άλλα εργοστάσια. Εναντίον τους χρησιμοποιήθηκε τόσο η αστυνομία όσο και ο στρατός. Δεν υπήρχε κεντρική συγκέντρωση, αλλά μικρές συγκεντρώσεις με ομιλητές σε διάφορα μέρη της πόλης. Σε μια συγκέντρωση στη διασταύρωση Εγνατίας και Βενιζέλου, χωροφύλακες πυροβόλησαν και σκότωσαν 7-8 εργάτες. Σ' αυτό το σημείο έχει στηθεί το μνημείο του καπνεργάτη. Με πυροβολισμούς προσπάθησαν να διαλύσουν και τις άλλες συγκεντρώσεις και συνολικά είχαμε τουλάχιστον 12 νεκρούς και 300 τραυματίες. Οι δολοφονίες των εργατών ήταν η έμπνευση του Ρίτσου για τον "Επιτάφιο".

Το 1944 ο κατοχικός στρατός των Γερμανών, εκτέλεσε 200 Έλληνες αγωνιστές στο σκοπευτήριο της Καισαριανής. Ο Νίκος Μαριακάκης, ένας απ' τους 200, έγραψε στο σημείωμα που άφησε: "Καλύτερα να πεθαίνει κανείς στον αγώνα για τη λευτεριά, παρά να ζει σκλάβος".

Το Μάη του 1963, δολοφονήθηκε ο βουλευτής της ΕΔΑ Γρηγόρης Λαμπράκης. Δεν ήταν Πρωτομαγιά, αλλά 22 Μαΐου. Ο Γρηγόρης Λαμπράκης μιλούσε σε συγκέντρωση των "Φίλων της Ειρήνης" για την παγκόσμια ύφεση όταν δέχτηκε επίθεση από άγνωστους με ρόπαλα. Έξω απ' την αίθουσα ο Λαμπράκης χτυπήθηκε από τρίκυκλο και τελικά εξέπνευσε στις 27 Μαΐου. Ο Λαμπράκης είχε συμμετοχή σε ειρηνιστικές πορείες τον Απρίλιο του 1963 στην Αθήνα, κι ήταν απ' τα κεντρικά πρόσωπα στην εκδήλωση για την Πρωτομαγιά στο γήπεδο του Παναθηναϊκού.

Το 1976, πάλι πρώτη Μαΐου, είχαμε το θάνατο του Αλέκου Παναγούλη σε τροχαίο. Ο Αλέκος Παναγούλης έχει μείνει στην ιστορία σαν σύμβολο της αντίστασης κατά της χούντας για την απόπειρα δολοφονίας ενάντια στον δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο, με τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού , τον Αύγουστο του 1968. Είχε συλληφθεί άμεσα και είχε τελειώσει την απολογία του με τη φράση "Δεν υπάρχει, κύριοι στρατοδίκαι, ωραιότερο κύκνειο άσμα για κάθε αγωνιστή, από τον επιθανάτιο ρόγχο μπροστά στα πολυβόλα του εκτελεστικού αποσπάσματος της τυραννίας". Η παγκόσμια κατακραυγή της δίκης απέτρεψε την εκτέλεση του Παναγούλη. Στη φυλακή βασανίστηκε μέχρι την απελευθέρωσή του. Η αμνηστία που έδωσε ο Παπαδόπουλος τον Αύγουστο του 1973 κάλυπτε και τον Αλέκο Παναγούλη. Η συγκυρία του θανάτου του Παναγούλη σε τροχαίο χαρακτηρίζεται από πολλούς ιδιαίτερα ύποπτη, επειδή μόλις λίγο καιρό πριν το θάνατό του, είχε φέρει στη δημοσιότητα στοιχεία από τα μυστικά αρχεία της ΕΣΑ.

ΡΟΜΠΕΡΤ Λ. ΓΟΥΟΛΚΕ, ΟΣΑ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ Ο ΑΪΝΣΤΑΙΝ

ΟΣΑ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ Ο ΑΪΝΣΤΑΙΝ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

Publish at Scribd or explore others: Fiction Books

ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΓΚΙΚΑΣ, ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ

Σωκράτης Γκίκας - Αρχαία Ελληνικά Ανέκδοτα

Publish at Scribd or explore others:

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΑΔΙΔΑΚΤΟΥ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ: ΑΙΣΧΙΝΟΥ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΛΑΤΙΝΙΚΩΝ Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ : ΕΝΟΤΗΤΕΣ 45 & 46

ΛΑΤΙΝΙΚΑ Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ: ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΕΝΟΤΗΤΩΝ 45-46

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΑΔΙΔΑΚΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ: ΛΥΣΙΟΥ, ΚΑΤΑ ΕΡΑΤΟΣΘΕΝΟΥΣ, 37-38

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ

Ἐγὼ τοίνυν, ὦ ἄνδρες δικασταί, ἠξίουν ἱκανὰ εἶναι τὰ κατηγορημένα: μέχρι γὰρ τούτου νομίζω χρῆναι κατηγορεῖν, ἕως ἂν θανάτου δόξῃ τῷ φεύγοντι ἄξια εἰργάσθαι. ταύτην γὰρ ἐσχάτην δίκην δυνάμεθα παρ' αὐτῶν λαβεῖν. ὥστ' οὐκ οἶδ' ὅ τι δεῖ πολλὰ κατηγορεῖν τοιούτων ἀνδρῶν, οἳ οὐδ' ὑπὲρ ἑνὸς ἑκάστου τῶν πεπραγμένων δὶς ἀποθανόντες δίκην δοῦναι δύναιντ' ἂν ικανήν. οὐ γὰρ δὴ οὐδὲ τοῦτο αὐτῷ προσήκει ποιῆσαι, ὅπερ ἐν τῇδε τῇ πόλει εἰθισμένον ἐστί, πρὸς μὲν τὰ κατηγορημένα μηδὲν ἀπολογεῖσθαι, περὶ δὲ σφῶν αὐτῶν ἕτερα λέγοντες ἐνίοτε ἐξαπατῶσιν, ὑμῖν ἀποδεικνύντες ὡς στρατιῶται ἀγαθοί εἰσιν, ἢ ὡς πολλὰς τῶν πολεμίων ναῦς ἔλαβον τριηραρχήσαντες, ἢ πόλεις πολεμίας οὔσας φίλας ἐποίησαν.

Λυσίου, Κατά Ερατοσθένους, §§ 37-38

Β. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:

1. Να μεταφράσετε το απόσπασμα.

2.α. Να γράψετε τους ζητούμενους ονοματικούς & αντωνυμικούς τύπους:

ὦ ἄνδρες δικασταί: ίδια πτώση του άλλου αριθμού
τούτου: δοτική πληθυντικού αριθμού θηλυκού γένους
οἳ : αιτιατική πληθυντικού αριθμού στα τρία γένη
τῇδε τῇ πόλει: αιτιατική ενικού αριθμού
μηδὲν: δοτική πληθυντικού αριθμού αρσενικού γένους
σφῶν αὐτῶν: ίδια πτώση του άλλου αριθμού στα τρία πρόσωπα
ὑμῖν: ίδιο τύπο στα άλλα πρόσωπα
ναῦς: γενική ενικού & δοτική πληθυντικού αριθμού

2.β. ἑνὸς, δὶς: να γράψετε για το καθένα το τακτικό και το πολλαπλασιαστικό αριθμητικό στο αρσενικό γένος καθώς και το αριθμητικό ουσιαστικό.

2.γ. Να γράψετε τα παραθετικά των επιθέτων στον ίδιο τύπο:

πολλὰ, φίλας

3.α. Να γράψετε τους ζητούμενους ρηματικούς τύπους:

ἠξίουν: β΄ ενικό προστακτικής ενεστώτα, ίδιας φωνής
νομίζω: γ΄ πληθυντικό οριστικής μέλλοντα, ίδιας φωνής
φεύγοντι: ίδιο τύπο σε αόριστο
δυνάμεθα: γ΄ ενικό ευκτικής ενεστώτα
οἶδα: γ΄ πληθυντικό οριστικής ενεστώτα
δεῖ: μετοχή ενεστώτα
πεπραγμένων: απαρέμφατο ίδιων χρόνου και φωνής
ἀποθανόντες: γ΄ ενικό ευκτικής μέλλοντα
δοῦναι: β΄ ενικό υποτακτικής ίδιων χρόνου και φωνής
ἀπολογεῖσθαι: β΄ ενικό προστακτικής ίδιων χρόνου και φωνής
ἀποδεικνύντες: γ΄ πληθυντικό οριστικής παρατατικού, ίδιας φωνής
ἔλαβον: ίδιο τύπο σε μέλλοντα


3.β. «μέχρι γὰρ τούτου νομίζω χρῆναι κατηγορεῖν, ἕως ἂν θανάτου δόξῃ τῷ φεύγοντι ἄξια εἰργάσθαι»: Να αναγνωρίσετε τον υποθετικό λόγο της ημιπεριόδου.

3.γ. ὅ τι δεῖ πολλὰ κατηγορεῖν τοιούτων ἀνδρῶν ὡς στρατιῶται ἀγαθοί εἰσιν: Να αναγνωρίσετε τις δευτερεύουσες προτάσεις.

3.δ. ἀποθανόντες: Να αναγνωρίσετε το είδος της μετοχής και να την αναλύσετε σε δευτερεύουσα πρόταση.

Α.ΚΡΑΣΑΝΑΚΗ, ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΡΗΤΟΡΙΚΗΣ & ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

krasanakis logotexnia[1]

Publish at Scribd or explore others:

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΑΔΙΔΑΚΤΟΥ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ: ΑΙΣΧΙΝΟΥ, ΚΑΤΑ ΤΙΜΑΡΧΟΥ 36-37

ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ: ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

“ΜΑΘΑΙΝΩ ΑΡΧΑΙΑ… ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΟΝΤΑΣ’’

Αστερίξ στα Αρχαία Ελληνικά - Τεύχος 3 - Αστερίκιος και Κλεοπάτρα

ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΣΤΗ ΛΑΤΙΝΙΚΗ

ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΗ ΓΙΩΡΓΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΠΟΛΥΧΝΙΤΟΥ ΛΕΣΒΟΥ

Αγιε μου Γιώργη αφέντη μου, αφέντη καβαλάρη
αρματωμένος με σπαθί και με χρυσό κοντάρι,
βοήθησε μας, τα φτωχά βοήθεια ζητούμε.
Ένα θεριό κατέβηκε στης χώρας το πηγάδι
και δεν αφήνει άνθρωπο νερό να πα να πάρει,
αν δεν του δώσουν άνθρωπο κάθε πρωί και βράδυ.
Γι αυτό ερίχνανε λαχνό και όπου ήθελε να πέσει,
πήγαινε το παιδάκι του στον δράκοντα πεσκέσι.
Έπεσε και στο Βασιλιά για την βασιλοπούλα
για να την πάγει στο θεριό την όμορφη κορούλα.
Ο Βασιλιάς σαν τ' άκουσε, αφρίζει και φωνάζει:
πάρετε όλο μου το βιος και το βασίλειό μου
κι αφήστε το παιδάκι μου, το φως των ομματιών μου.
Όλος ο κόσμος φώναξε, όλος με στόμα ένα:
-Για δώσ' μας το παιδάκι σου, για παίρνουμε και σένα.
Ο βασιλιάς σαν τ' άκουσε αυτόν τον λόγο λέει:
στολίστε τη με ατίμητο πετράδι, με ασήμι,
στολίσετε με μάλαμα και με μαργαριτάρι
και νύφη να την κάνετε και να την πάτε στο θεριό
να την γλυκομασήσει.
Πέφτει λαός αρίθμητος πάνω στην κορασίδα,
Μικροί, μεγάλοι κλάψανε κι όλοι την λυπηθήκαν,
την πήραν και την δέσανε σ' του πηγαδιού τα χείλια.
Η Βασίλισσα γονάτισε την προσευχή της κάνει.

Άγιος Γιώργης τ'ν άκουσε απ' την Καππαδοκία,
στο γρήγορο του άλογο καβάλησε με βία.
Σε μια παντέρμη ερημιά το Σατανά ανταμώνει.
-Άγιε μου Γιώργη μου, καλέ, γιατί τόσο καλπάζεις
το γρήγορο σου τ' άλογο γιατί το παραβιάζεις.
-Καταραμένε σατανά, που ξέρεις τ' όνομά μου.
Εγώ 'μια ξένος από δω, που ξέρεις τα γονικά μου.
Κοντοβαστάει τ' άλογο και το βουνό ανεβαίνει.
Βρίσκει την κόρη να στέκεται σαν ψιλομαραμένη.
-Για φύγε παλικάρι μου, φύγε μη φα και σένα
αυτό το άγριο θεριό, που θε να φαει κι εμένα.
-Σου είπα κοριτσάκι μου να μη πολυφοβάσαι
και του Θεού τη δύναμη πάντα να τη θυμάσαι.
Ξεπέζεψε και στάθηκε λίγο να ακουμπήσει,
ώσπου να έβγει το θεριό απ' τη μεγάλη βρύση.
-Για ξύπνα παλικάρι μου και το νερό αφρίζει
και για εμένα το θεριό τα δόντια του τα τρίζει.
-Σου είπα κοριτσάκι μου να μη πολυφοβάσαι
και του Θεού τη δύναμη πάντα να τη θυμάσαι.
Αρχή που κάνει για να βγει, όλα τα όρη τρέμουν.
Η κόρη απ' το φόβο της έμεινε δίχως αίμα.
Κοντοβαστάει τ' άλογο και το κοντάρι παίρνει,
βρίσκει στο στόμα του θεριού, βρύση το αίμα τρέχει.
Μια κονταριά του έριξε, το πήρε μες το στόμα
και άλλη και άλλη μια, το έριξε στο χώμα.
Όταν σκοτώνει το θεριό, βγήκε ένα περιστέρι,
βαστάει κι αργυρό σταυρό στο δεξιό του χέρι
και γράφει επάνω ο σταυρός: Άγιος Γεώργης,
όπου σκοτώνει το θεριό, γλυτώνει τους ανθρώπους.

Βγάζει και την κορδέλα του και το λαιμό του δένει,
παίρνει και τη βασίλισσα στον Βασιλιά πηγαίνει.
Για δες χαρές που γίνονται σε τούτο το παλάτι,
που πήραν την κορούλα του και πίσω την επάνε.
-Χαίρους παιδί μου την κορούλα μου, χαίρους και το παιδί μου,
χαίρους και την κορώνα μου, κάτσε και στο θρονί μου.
-Χαίρους εσύ την κόρη σου, χαίρους και το παιδί σου,
χαίρους και την κορώνα σου, που έχεις στην κεφαλή σου.
-Για πες μου παιδί μου, ω καλέ, το όνομά σου
για να σε κάνω κάλεσμα, να πάγω στη γενιά σου.
-Γιώργη με ονομάζουνε απ' τη Καππαδοκία.
Αν θέλεις να κάνεις κάλεσμα, κάνε μια εκκλησία.
Δεξιά να είναι ο Χριστός, ζερβά η Παναγία,
καταμεσής στην εκκλησιά, κάνε ένα καβαλάρη,
να κονταρέβει ένα θεριό μ' ένα μακρύ κοντάρι.
Μετά χαρά σου , ω καλέ, η εκκλησιά θα γίνει
και τ' όνομά σου Γιώργο μου παντοτινά θα μείνει,
να έρχονται να προσκυνούν, όλοι μικροί μεγάλοι.

ΛΑΤΙΝΙΚΑ Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ: ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΕΝΟΤΗΤΩΝ 25 & 29

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ

Cum omnes recentem esse dixissent, "Atqui ante tertium diem" inquit "scitote decerptam esse Carthagine. Tam prope a muris habemus hostem! Itaque cavete periculum, tutamini patriam. Opibus urbis nolite confidere. Fiduciam quae nimia vobis est, deponite. Neminem credideritis patriae consulturum esse, nisi vos ipsi patriae consulueritis.

Id exemplum sutorem quendam incitavit, ut corvum doceret parem salutationem. Diu operam frustra impendebat; quotiescumque avis non respondebat, sutor dicere solebat "Oleum et operam perdidi". Tandem corvus salutationem didicit et sutor, cupidus pecuniae, eum Caesari attulit. Audita salutatione Caesar dixit: " Domi satis salutationum talium audio".

Β.ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:

1. Nα μεταφράσετε τα αποσπάσματα.

2.α. Να γράψετε τους ζητούμενους ονοματικούς τύπους:

diem: δοτική πληθυντικού αριθμού
muris: αιτιατική πληθυντικού αριθμού
periculum: κλητική πληθυντικού αριθμού
urbis: αιτιατική πληθυντικού αριθμού
exemplum: ονομαστική πληθυντικού αριθμού
corvum: αιτιατική πληθυντικού αριθμού
avis: αφαιρετική ενικού αριθμού
salutationum: δοτική ενικού αριθμού

2.β. Να γράψετε τους ζητούμενους αντωνυμικούς τύπους:

Neminem: αιτιατική πληθυντικού αριθμού στα τρία γένη της αντίστοιχης επιθετικής.
eum: ονομαστική πληθυντικού αριθμού στα τρία γένη
quae: αιτιατική ενικού αριθμού στα τρία γένη
vobis: γενική πληθυντικού αριθμού

3. Να γράψετε τα παραθετικά των επιθέτων και των επιρρημάτων:
recentem, prope , nimia , Diu , satis.

4.α. confidere: Να γράψετε όλους τους ονοματικούς τύπους.

4.β. Να γράψετε τους ζητούμενους ρηματικούς τύπους:

dixissent: β΄ ενικό προστακτικής ενεστώτα, ίδιας φωνής
decerptam esse: ίδιο τύπο σε μέλλοντα
cavete: αφαιρετική σουπίνου
tutamini: ίδια έγκλιση, στο β΄ ενικό μέλλοντα
deponite: β΄ πληθυντικό υποτακτικής παρακειμένου, ίδιας φωνής
credideritis: ίδιο τύπο σε ενεστώτα
consulturum esse: ίδιο τύπο σε παρακείμενο
doceret: ίδιο τύπο σε μέλλοντα
solebat: ίδιο τύπο σε υπερσυντέλικο
didicit: ίδιο τύπο σε ενεστώτα
Audita: απαρέμφατο μέλλοντα, ίδιας φωνής
attulit : β΄ ενικό οριστικής ενεστώτα μέσης φωνής

5.α. «Neminem credideritis patriae consulturum esse, nisi vos ipsi patriae consulueritis»: Να αποπλαγιάσετε τον υποθετικό λόγο, να αναφέρετε το είδος του και να τον μετατρέψετε στο είδος του μη πραγματικού με την υπόθεση στο παρελθόν και την απόδοση στο παρόν.

5.β. ante tertium diem: Να αναγνωρίσετε το είδος του ante και δώσετε την ισοδύναμη σύνταξη.

5.γ. tutamini, nolite confidere: Να γράψετε για το πρώτο την απαγόρευση και με τους δύο τρόπους, ενώ για το δεύτερο να δώσετε τον εναλλακτικό τρόπο απαγόρευσης.

5.δ. " Domi satis salutationum talium audio": Να μεταφέρετε την πρόταση στον πλάγιο λόγο εξαρτώντας την από την προηγούμενη πρόταση του κειμένου.

5.ε. quotiescumque avis non respondebat, sutor dicere solebat: Να μετατρέψετε την πρώτη πρόταση σε μετοχή και κατόπιν να τοποθετήσετε τη μετοχή με (τα συνακόλουθά της) μέσα στην άλλη πρόταση.

5.στ. Audita salutatione: Να αναλύσετε τη μετοχή σε δευτερεύουσα πρόταση, εισαγόμενη με τον ιστορικό cum.

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΑΔΙΔΑΚΤΟΥ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ: ΔΙΟΔΩΡΟΣ ΣΙΚΕΛΙΩΤΗΣ, ΙΣΤΟΡΙΑΙ, ΙΓ, 12, 1-2

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ

᾿Αθηναῖοι δέ, τῶν πραγμάτων αὐτοῖς ἐπὶ τὸ χεῖρον ἐκβάντων καὶ διὰ τὸ τὸν περικείμενον τόπον ὑπάρχειν ἑλώδη λοιμικῆς καταστάσεως εἰς τὸ στρατόπεδον ἐμπεσούσης, ἐβουλεύοντο, πῶς δεῖ χρῆσθαι τοῖς πράγμασιν. Δημοσθένης μὲν οὖν ᾤετο δεῖν ἀποπλεῖν τὴν ταχίστην εἰς ᾿Αθήνας φάσκων αἱρετώτερον εἶναι πρὸς Λακεδαιμονίους ὑπὲρ τῆς πατρίδος κινδυνεύειν ἢ καθημένους εἰς Σικελίαν μηδὲν τῶν χρησίμων ἐπιτελεῖν· ὁ δὲ Νικίας οὐκ ἔφη δεῖν αἰσχρῶς οὕτως ἐγκαταλιπεῖν τὴν πολιορκίαν, καὶ τριήρων καὶ στρατιωτῶν, ἔτι δὲ χρημάτων εὐποροῦντας· πρὸς δὲ τούτοις, ἐὰν ἄνευ τῆς τοῦ δήμου γνώμης εἰρήνην ποιησάμενοι πρὸς τοὺς Συρακοσίους ἀποπλεύσωσιν εἰς τὴν πατρίδα, κίνδυνον αὐτοῖς ἐπακολουθήσειν ἀπὸ τῶν εἰωθότων τοὺς στρατηγοὺς συκοφαντεῖν.

Διόδωρος Σικελιώτης, Ιστοριών, ΙΓ,12,1-2

Β. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:

1. Να μεταφράσετε το κείμενο.

2.α. Να γράψετε τους ζητούμενους ονοματικούς & αντωνυμικούς τύπους:

πραγμάτων: δοτική πληθυντικού αριθμού
ἑλώδη: δοτική ενικού αριθμού
καταστάσεως: αιτιατική ενικού αριθμού
πατρίδος: δοτική πληθυντικού αριθμού
μηδὲν: αιτιατική ενικού αριθμού, θηλυκού γένους
στρατιωτῶν: κλητική ενικού αριθμού
τούτοις: ίδια πτώση στο θηλυκό γένος
στρατηγοὺς: δοτική ενικού αριθμού

2.β. Να γράψετε τα παραθετικά των επιθέτων (στον ίδιο τύπο) και του επιρρήματος:

(τὸ) χεῖρον, (τὴν) ταχίστην, αἰσχρῶς

2.β. Να γράψετε τους ζητούμενους ρηματικούς τύπους:

ἐκβάντων: απαρέμφατο ίδιου χρόνου
ἐμπεσούσης: β΄ ενικό προστακτικής ίδιου χρόνου
χρῆσθαι: β΄ ενικό οριστικής ενεστώτα
ᾤετο: ίδιο τύπο σε παθητικό αόριστο
ἀποπλεῖν: γ΄ ενικό οριστικής παρατατικού
ἐγκαταλιπεῖν: β΄ ενικό οριστικής ίδιου χρόνου
ἀποπλεύσωσιν: ίδιο πρόσωπο ευκτικής, ίδιου χρόνου
ἐπιτελεῖν: β΄ ενικό προστακτικής ενεστώτα, ίδιας φωνής

3.α. Να αναγνωρίσετε το είδος των μετοχών και να τις αναλύσετε σε δευτερεύουσα πρόταση:

ἐκβάντων, (και) εὐποροῦντας

3.β. «πρὸς δὲ τούτοις, ἐὰν ἄνευ τῆς τοῦ δήμου γνώμης εἰρήνην ποιησάμενοι πρὸς τοὺς Συρακοσίους ἀποπλεύσωσιν εἰς τὴν πατρίδα, κίνδυνον αὐτοῖς ἐπακολουθήσειν ἀπὸ τῶν εἰωθότων τοὺς στρατηγοὺς συκοφαντεῖν»:

Να αναγνωρίσετε τον υποθετικό λόγο και να τον μετατρέψετε στο είδος του μη πραγματικού .

3.γ. «ὁ δὲ Νικίας οὐκ ἔφη δεῖν αἰσχρῶς οὕτως ἐγκαταλιπεῖν τὴν πολιορκίαν, καὶ τριήρων καὶ στρατιωτῶν, ἔτι δὲ χρημάτων εὐποροῦντας»:

Να αναγνωρίσετε τον πλάγιο λόγο και να τον μετατρέψετε σε ευθύ.


3.δ. Να αναγνωρίσετε τη συντακτική λειτουργία των ακόλουθων τύπων:

τῶν πραγμάτων, τόπον, Δημοσθένης, κινδυνεύειν, τῶν χρησίμων, τῆς τοῦ δήμου.

ΛΑΤΙΝΙΚΑ Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ: ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΕΝΟΤΗΤΩΝ 31 & 32

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ

Sed paulo post filius eius castra hostium praeterequitavit et a duce hostium his verbis proelio lacessitus est; "Congrediamur, ut singularis proelii eventu cernatur, quanto miles Latinus Romano virtute antecellat". Tum adulescens, viribus suis confisus et cupiditate pugnandi permotus, iniussu consulis in certamen ruit;

Quam multas imagines fortissimorum virorum -non solum ad intuendum, verum etiam ad imitandum- scriptores et Graeci et Latini nobis reliquerunt! Quas ego, cupidus bene gerendi et administrandi rem publicam, semper mihi proponebam. Colendo et cogitando homines excellentes animum et mentem meam conformabam.

Β. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:

1. Να μεταφράσετε τα αποσπάσματα.

2.α. Να γράψετε τους ζητούμενους ονοματικούς τύπους και τις συνεκφορές:
filius: κλητική ενικού αριθμού
hostium: αιτιατική πληθυντικού αριθμού
his verbis: αιτιατική πληθυντικού αριθμού
singularis proelii: γενική πληθυντικού αριθμού
eventu: δοτική ενικού αριθμού
viribus suis: γενική πληθυντικού αριθμού
certamen: ονομαστική πληθυντικού αριθμού
multas imagines: γενική πληθυντικού αριθμού
fortissimorum virorum: κλητική ενικού αριθμού
homines excellentes: αφαιρετική ενικού αριθμού

2.β. Να γράψετε τα παραθετικά των επιθέτων & των αντίστοιχων επιρρημάτων:
multas, fortissimorum

3.α. congrediamur: Να γράψετε τον ίδιο τύπο σε όλους τους χρόνους.
confisus: όλους τους ονοματικούς τύπους

3.β. Να γράψετε τους ζητούμενους ρηματικούς τύπους:
cernatur: ίδιο τύπο σε παρακείμενο
antecellat: ίδιο τύπο σε παρατατικό
pugnandi: β΄ ενικό προστακτικής ενεστώτα στην αντίθετη φωνή
ruit: μετοχή μέλλοντα (ονομαστική ενικού αρ., θηλυκού γένους)
intuendum: β΄ ενικό προστακτικής ενεστώτα, στην ίδια φωνή
imitandum: αφαιρετική σουπίνου
gerendi: γ΄ ενικό υποτακτικής υπερσυντελίκου, ίδιας φωνής
proponebam: ίδιο τύπο σε υπερσυντέλικο
Colendo: απαρέμφατο μέλλοντα, μέσης φωνής

4.α. "Congrediamur, ut singularis proelii eventu cernatur, quanto miles Latinus Romano virtute antecellat": Να μεταφέρετε την περίοδο στον πλάγιο λόγο, με εξάρτηση από τη φράση filius a duce hostium proelio lacessitus est…

4.β. paulo post: Να αναγνωρίστε το είδος του post, και κατόπιν να δώσετε την ισοδύναμη σύνταξη.

4.γ. Quam multas imagines fortissimorum virorum scriptores et Graeci et Latini nobis reliquerunt: Να μετατρέψετε την ενεργητική σύνταξη σε παθητική.

4.δ. gerendi et administrandi rem publicam non solum ad intuendum, verum etiam ad imitandum (imagines): Να μετατρέψετε τα γερούνδια σε γερουνδιακά και κατόπιν να χαρακτηρίσετε το είδος της γερουνδιακής έλξης.

4.ε. Να αναγνωρίσετε τη συντακτική λειτουργία των ακόλουθων τύπων:
paulo , hostium(το δεύτερο), eventu, pugnandi, consulis, Graeci, rem publicam, mihi

Ο ΑΓΙΟΣ ΡΑΦΑΗΛ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝ ΑΥΤΩ

Άγιος Ραφαήλ, Άγιος Νικόλαος, Αγία Ειρήνη

Ο Άγιος Ραφαήλ γεννήθηκε το 1410μ.Χ. στην Ιθάκη. Οι γονείς του, Διονύσιος και Μαρία Λασκαρίδη, ήταν πιστοί χριστιανοί και οικονομικά ευκατάστατοι. Το όνομα που έδωσαν στον Άγιο ήταν Γεώργιος. Οι γονείς του φρόντισαν τόσο για την γενική του μόρφωση όσο και για την χριστιανική του παιδεία. Έτσι ο Άγιος μεγαλώνοντας έγινε ένα ευσεβής και θερμός χριστιανός ο οποίος παράλληλα διέθετε υψηλή μόρφωση και ευφυΐα.

Ο Άγιος Ραφαήλ έλαβε το βαθμό του αξιωματικού στο Βυζαντινό στρατό. Την στρατιωτική καριέρα άφησε, όμως, πολύ γρήγορα και έγινε μοναχός λαμβάνοντας ταυτόχρονα και το όνομα Ραφαήλ. Διετέλεσε Ιερέας στον ναό του Αγίου Δημητρίου του Λουμπαδιάρη στην Αθήνα. Πέρα από τα ιερατικά του καθήκοντα, ανέπτυξε και μεγάλη ιεραποστολική δράση που έγινε γνωστή στην Κωνσταντινούπολη. Συνέπεια αυτού ήταν να κληθεί ο Άγιος Ραφαήλ στην Βασιλεύουσα, να χειροτονηθεί Αρχιμανδρίτης και να λάβει το αξίωμα του Πρωτοσύγκελου.

Η υψηλή μόρφωση και ευφυΐα του Αγίου είναι ο λόγος που στάλθηκε ως εκπρόσωπος του Πατριαρχείου σε πολλά συνέδρια σε διάφορες χώρες. Σε μια από αυτές τις αποστολές, στη Γαλλική πόλη Μορλαί, ο Άγιος γνώρισε έναν Έλληνα σπουδαστή από την Θεσσαλονίκη, τον Νικόλαο. Συνδέθηκαν με αδερφική φιλία και ο Νικόλαος άφησε τις σπουδές του και έγινε ακόλουθος του Αγίου Ραφαήλ.

Η αποφράδα ημέρα της 29ης Μαΐου του 1453, όπου η Πόλη έπεσε στα χέρια των Τούρκων, βρήκε τον Άγιο Ραφαήλ και τον ακόλουθο του Νικόλαο στην Θράκη. Προσπαθώντας να γλυτώσουν από την Τουρκική λαίλαπα, σχεδόν ένα χρόνο αργότερα, μαζί με άλλους πρόσφυγες, ο Άγιος Ραφαήλ και ο Νικόλαος, εγκαταλείπουν την Θράκη με πλοίο από την Αλεξανδρούπολη, έχοντας ως προορισμό την Μυτιλήνη. Στο νησί έφτασαν στις 14 Μαρτίου του 1454. Εκεί άρχισαν την αναζήτηση ενός μοναστηριού στο οποίο θα συνέχιζαν τον βίο τους. Ο προεστός της πόλης Θερμή, Βασίλειος, τους υπέδειξε ένα ιστορικό μοναστήρι στις Καρυές, αφιερωμένο στα Γενέθλια της Θεοτόκου. Εκείνο τον καιρό στο μοναστήρι είχε απομείνει μόνο ένας καλόγερος. Σε αυτό το μοναστήρι έγινε Ηγούμενος ο Άγιος Ραφαήλ.

Η Οθωμανική αυτοκρατορία εξαπλωνόταν συνεχώς και κάποια στιγμή ήρθε η σειρά της Μυτιλήνης να πέσει στα χέρια του Μωάμεθ του Πορθητή. Όπως σε όλα τα μέρη που είχαν καταλάβει οι Τούρκοι, έγιναν δολοφονίες, ατιμώσεις και λεηλασίες. Ο λαός της Μυτιλήνης αντιστάθηκε όπως και όσο μπόρεσε στην Τουρκική λαίλαπα.

Τον Απρίλιο του 1463 καταφεύγουν στο Μοναστήρι των Γενεθλίων της Θεοτόκου αρκετοί χριστιανοί, προσπαθώντας να γλυτώσουν τις Τουρκικές θηριωδίες. Μεταξύ αυτών είναι και ο προεστός Βασίλειος με την οικογένεια του. Οι Τούρκοι στρατιώτες φτάνουν στο μοναστήρι αναζητώντας τους «επαναστάτες». Συλλαμβάνουν τον Άγιο, τους μοναχούς του μοναστηριού καθώς και τους χριστιανούς που έχουν καταφύγει εκεί. Ο Άγιος υπέστη φρικτά βασανιστήρια επί 24ωρου βάσεως και τελικά σφαγιάστηκε και παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο. Την ίδια τύχη με τον Άγιο είχαν ο φίλος και ακόλουθος του Νικόλαος καθώς και όλοι όσοι είχαν συλληφθεί. Η κόρη του προεστού Βασίλειου, Ειρήνη, βασανίστηκε φρικτά από τους στρατιώτες του Μωάμεθ του Πορθητή πριν αφήσει την τελευταία της πνοή. Οι Τούρκοι έχοντας φέρει σε πέρας το αποτρόπαιο έργο τους, ανατίναξαν το μοναστήρι στις 9 Απριλίου του 1463.

Τόσο το σώμα του Αγίου Ραφαήλ όσο και των υπολοίπων μαρτύρων, έθαψαν κρυφά χριστιανοί στις Καρυές. Ο Άγιος Ραφαήλ έκανε και συνεχίζει να κάνει πολλά θαύματα θεραπεύοντας χριστιανούς από όλα τα σημεία του πλανήτη που τον επισκέπτονται και ζητούν την βοήθεια του. Τα σημεία της ταφής τόσο του ιδίου όσο και των υπολοίπων μαρτύρων έγιναν φανερά με θαυματουργό τρόπο από τον Άγιο Ραφαήλ.

Η μνήμη του Αγίου Ραφαήλ και των μαρτύρων Νικολάου και Ειρήνης εορτάζεται από την Εκκλησία μας την Τρίτη του Πάσχα επειδή τέτοια ημέρα ήταν η 9η Απριλίου του 1463.

Απολυτίκιο του Αγίου Ραφαήλ:Εν Λέσβω αθλήσαντες υπέρ Χριστού του Θεού, αυτήν ηγιάσατε τη των λειψάνων υμών ευρέσει, μακάριοι. Όθεν υμάς τιμώμεν, Ραφαήλ θεοφόρε, άμα συν Νικολάω και παρθένω Ειρήνη, ως θείους ημών προστάτας και πρέσβεις προς Κύριον.

[ΠΗΓΗ: www.matia.gr ]

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΛΑΤΙΝΙΚΩΝ Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ: ΕΝΟΤΗΤΕΣ 34 & 36

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ
Cum Africanus in Literno esset, complures praedonum duces forte salutatum ad eum venerunt. Tum Scipio, cum se ipsum captum venisse eos existimasset, praesidium domesticorum in tecto conlocavit. Quod ut praedones animadverterunt, abiectis armis ianuae appropinquaverunt et clara voce Scipioni nuntiaverunt (incredibile auditu!) virtutem eius admiratum se venisse.

Manius Curius Dentatus maxima frugalitate utebatur, quo facilius divitias contemnere posset. Die quodam Samnitium legati ad eum venerunt. Ille se in scamno assidentem apud focum et ex ligneo catillo cenantem eis spectandum praebuit. Samnitium divitias contempsit et Samnites paupertatem eius mirati sunt.

Β. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:

1. Να μεταφράσετε τα αποσπάσματα.

2.α. Να γράψετε τους ζητούμενους ονοματικούς τύπους:

complures: γενική πληθυντικού αριθμού
praesidium: αιτιατική πληθυντικού αριθμού
praedones: αφαιρετική ενικού αριθμού
armis: κλητική πληθυντικού αριθμού
voce: γενική πληθυντικού αριθμού
incredibile: ονομαστική πληθυντικού αριθμού
Manius Curius Dentatus: κλητική ενικού αριθμού
Die quodam: δοτική πληθυντικού αριθμού
catillo: αιτιατική πληθυντικού αριθμού

2.β. Να γράψετε τους ζητούμενους αντωνυμικούς τύπους:

Quod: ονομαστική πληθυντικού αριθμού, στα τρία γένη
eum: αιτιατική ενικού αριθμού, στα τρία γένη
se: γενική πληθυντικού αριθμού, στα τρία πρόσωπα

3. Να γράψετε τα παραθετικά των επιθέτων (στον ίδιο τύπο) και του επιρρήματος:
clara, maxima, facilius

4.α. mirati sunt : Να γράψετε τους ονοματικούς τύπους του ρήματος (λαμβάνοντας υπόψη, όπου χρειαστεί, το υποκείμενο)

4.β. Να γράψετε τους ζητούμενους ρηματικούς τύπους:

esset: απαρέμφατο μέλλοντα
salutatum: β΄ ενικό προστακτικής ενεστώτα, ίδιας φωνής
abiectis: β΄ενικό οριστικής ενεστώτα, ίδιας φωνής
auditu: ίδια πτώση γερουνδίου
admiratum:β΄ πληθυντικό οριστικής παρατατικού
utebatur: ίδιο τύπο σε υπερσυντέλικο
contemnere: ίδιο τύπο σε παρακείμενο
posset: μετοχή ενεστώτα, γενική ενικού αριθμού
cenantem: ίδιο τύπο σε μέλλοντα
spectandum: β΄ ενικό προστακτικής ενεστώτα, ίδιας φωνής


5.α. salutatum: Να εκφράσετε το σκοπό με όλους τους δυνατούς τρόπους.

5.β. cum se ipsum captum venisse eos existimasset quo facilius divitias contemnere posset: Να αναγνωρίσετε τις δευτερεύουσες προτάσεις.

5.γ. auditu: Να δηλώσετε πως λειτουργεί συντακτικά η αφαιρετική του σουπίνου και να δώσετε την ίδια σημασία με εμπρόθετο γερούνδιο.

5.δ. spectandum: Να αναγνωρίσετε συντακτικά τον τύπο και να εκφράσετε την ίδια σημασία με δευτερεύουσα πρόταση.

5.ε. abiectis armis: Να αναλύσετε τη μετοχή σε δευτερεύουσα πρόταση, εισαγόμενη με τον ιστορικό cum.

5.στ. Manius Curius Dentatus maxima frugalitate utebatur, quo facilius divitias contemnere posset: Να μεταφέρετε στον πλάγιο λόγο την περίοδο, με εξάρτηση από τη φράση Servius scribit…

5.ζ. Quod ut praedones animadverterunt, abiectis armis ianuae appropinquaverunt: Να μετατρέψετε σε μετοχή την έντονα γραμμένη πρόταση.

5.η. Cum Africanus in Literno esset: Να αντικαταστήσετε τον τοπικό προσδιορισμό με τα ακόλουθα: Ephesus, Italia, Athenae, urbs Roma, domus.

ΛΑΤΙΝΙΚΑ Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ: ΑΝΑΛΥΣΗ ΑΦΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΑΠΟΛΥΤΩΝ ΧΡΟΝΙΚΩΝ ΜΕΤΟΧΩΝ ΣΕ ΧΡΟΝΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ

Α. ΘΕΩΡΙΑ

ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΗΣ ΑΦΑΙΡΕΤΙΚΗΣ ΑΠΟΛΥΤΗΣ ΜΕΤΟΧΗΣ

1) γνήσια αφαιρετική απόλυτη, αντιστοιχεί προς τη γενική απόλυτη της αρχαίας ελληνικής. Το υποκείμενό της δηλ. συντακτικά και λογικά δεν έχει σχέση με κάποιον όρο της πρότασης.
2) νόθη αφαιρετική απόλυτη, της οποίας το υποκείμενο λογικά είναι το ίδιο με το υποκείμενο της πρότασης. Ωστόσο, λόγω του ότι από τη Λατινική λείπει η μετοχή ενεργητικού παρακειμένου (αορίστου), είμαστε υποχρεωμένοι να καταφύγουμε στη χρήση αφαιρετικής απόλυτης μετοχής παθητικού παρακειμένου. Αυτή η μετατροπή της ενεργητικής σε παθητική σύνταξη έχει ως συνέπεια το λογικό υποκείμενο, στο οποίο ήδη αναφερθήκαμε, να μετατρέπεται σε ποιητικό αίτιο (ab + αφαιρετική για έμψυχα / απλή αφαιρετική για άψυχα) το δε λογικό αντικείμενο σε υποκείμενο της αφ. απόλ. μετοχής.
3) ιδιάζουσα αφαιρετική απόλυτη.
Εδώ πια δεν υπάρχει καθόλου μετοχή ( κατά μιαν άποψη εννοείται η μετοχή του ρημ. sum, η οποία όμως δεν συναντάται παρά μόνο σε σύνθεση /-sum/, και ισοδυναμεί με τη γενική απόλυτη της μετοχής του ΕΙΜΙ της αρχαίας ελληνικής ). Έχουμε κάποιο κύριο όνομα σε αφαιρετική πτώση ως υποκείμενο της εννοούμενης μετοχής και ακολούθως κάποιο επίθετο ή ουσιαστικό, που δηλώνει ηλικία, αξίωμα, ιδιότητα … ως κατηγορηματικό προσδιορισμό.

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΤΗΣ ΑΦΑΙΡΕΤΙΚΗΣ ΑΠΟΛΥΤΗΣ ΧΡΟΝΙΚΗΣ ΜΕΤΟΧΗΣ ΣΕ ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΥΣΑ ΧΡΟΝΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ.

- ΓΝΗΣΙΑ ΑΦΑΙΡΕΤΙΚΗ ΑΠΟΛΥΤΗ ΧΡΟΝΙΚΗ ΜΕΤΟΧΗ: αναλύεται σε δευτερεύουσα χρονική πρόταση με τον παρακάτω τρόπο:

Αν η μετοχή είναι χρόνου παρακειμένου, χρησιμοποιούμε τον ιστορικό / διηγηματικό cum + υποτακτική παθητικού υπερσυντελίκου (για δήλωση του προτερόχρονου στο παρελθόν).
Το υποκείμενο της μετοχής γίνεται υποκείμενο της χρονικής πρότασης, ενώ στην περίπτωση του παθητικού παρακειμένου το υπάρχον ή εννοούμενο ποιητικό αίτιο παραμένει ως έχει.

- ΝΟΘΗ ΑΦΑΙΡΕΤΙΚΗ ΑΠΟΛΥΤΗ ΧΡΟΝΙΚΗ ΜΕΤΟΧΗ: αναλύεται σε δευτερεύουσα χρονική πρόταση ως εξής:
α. τρέπουμε την παθητική σύνταξη σε ενεργητική.
β. τρέπουμε το υποκείμενο της μετοχής σε αντικείμενο του ρήματος της χρονικής πρότασης.
γ. τρέπουμε το υπάρχον ή εννοούμενο ποιητικό αίτιο σε υποκείμενο του ρήματος της χρονικής πρότασης.
δ. χρησιμοποιούμε ως σύνδεσμο εισαγωγής τον ιστορικό / διηγηματικό cum ή τους χρονικούς ut / postquam, και
ε. χρησιμοποιούμε υποτακτική υπερσυντελίκου (προτερόχρονο στο παρελθόν) ή την οριστική παρακειμένου αντίστοιχα, ως έγκλιση / χρόνο εκφοράς.


- ΙΔΙΟΜΟΡΦΗ ΑΦΑΙΡΕΤΙΚΗ ΑΠΟΛΥΤΗ: αναλύεται σε δευτερεύουσα χρονική πρόταση εισαγόμενη με τον ιστορικό / διηγηματικό cum + υποτακτική παρατατικού του esse. Το υποκείμενο της μετοχής και τον κατηγορηματικό του προσδιορισμό τα μετατρέπουμε σε υποκείμενο της δευτερεύουσας πρρότασης και σε κατηγορούμενο του υποκειμένου αντίστοιχα.

Β. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΑΦΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΑΠΟΛΥΤΩΝ ΧΡΟΝΙΚΩΝ ΜΕΤΟΧΩΝ ΤΗΣ ΕΞΕΤΑΣΤΕΑΣ ΥΛΗΣ ΤΗΣ Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ


1.ΝΟΘΕΣ

(21) deletis legionibus: cum Calli legiones delevissent ή postquam / ut … deleverunt
(21) quibus interemptis : cum Camillus eos interemisset ή postquam / ut …interemit
(29) audita salutatione:cum Caesar salutationem audivisset ή postquam / ut … audivit
(40) occupata urbe: cum Sulla urbem occupavisset ή postquam / ut …occupavit
(34) abiectis armis: cum praedones arma abiecissent ή postquam / ut …abiecerunt
(47) hac re audita: cum Augustus hanc rem audivisset ή postquam / ut …audivit
(48) admissis amicis: cum Sertorius amicos admisisset ή postquam / ut …admisit

2. ΙΔΙΑΖΟΥΣΕΣ

(21) Brenno duce: cum Brennus dux esset
(30) patre imperatore: cum pater imperator esset

3. ΓΝΗΣΙΕΣ

(23) occiso Scriboniano: cum Scribonianus occisus esset ή postquam / ut …occisus est

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΑΔΙΔΑΚΤΟΥ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ: ΛΥΣΙΑΣ, ΚΑΤΑ ΕΡΑΤΟΣΘΕΝΟΥΣ

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ

Οὑμὸς πατὴρ Κέφαλος ἐπείσθη μὲν ὑπὸ Περικλέους εἰς ταύτην τὴν γῆν ἀφικέσθαι, ἔτη δὲ τριάκοντα ᾤκησε, καὶ οὐδενὶ πώποτε οὔτε ἡμεῖς οὔτε ἐκεῖνος δίκην οὔτε ἐδικασάμεθα οὔτε ἐφύγομεν, ἀλλ' οὕτως ᾠκοῦμεν δημοκρατούμενοι ὥστε μήτε εἰς τοὺς ἄλλους ἐξαμαρτάνειν μήτε ὑπὸ τῶν ἄλλων ἀδικεῖσθαι. ἐπειδὴ δ' οἱ τριάκοντα πονηροὶ μὲν καὶ συκοφάνται ὄντες εἰς τὴν ἀρχὴν κατέστησαν, φάσκοντες χρῆναι τῶν ἀδίκων καθαρὰν ποιῆσαι τὴν πόλιν καὶ τοὺς λοιποὺς πολίτας ἐπ' ἀρετὴν καὶ δικαιοσύνην τραπέσθαι, καὶ τοιαῦτα λέγοντες οὐ τοιαῦτα ποιεῖν ἐτόλμων, ὡς ἐγὼ περὶ τῶν ἐμαυτοῦ πρῶτον εἰπὼν καὶ περὶ τῶν ὑμετέρων ἀναμνῆσαι πειράσομαι.

Λυσίας, Κατά Ερατοσθένους

Β.ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:

1. Να μεταφράσετε το κείμενο.

2.α. Να γράψετε τους ζητούμενους ονοματικούς & αντωνυμικούς τύπους:

Οὑμὸς: ίδια πτώση, για πολλούς κτήτορες
ταύτην: γενική πληθυντικού αριθμού στο αρσενικό & θηλυκό γένος
ἔτη: δοτική ενικού & πληθυντικού αριθμού
οὐδενὶ: ίδια πτώση πληθυντικού αριθμού
ἡμεῖς: ίδιο τύπο στο γ΄πρόσωπο
πόλιν: κλτική ενικού αριθμού
πολίτας: κλητική ενικού αριθμού
ἐμαυτοῦ: ίδιο τύπο στον πληθυντικό αριθμό

2.β. Να γράψετε τους ζητούμενους ρηματικoύς τύπους:

ἐπείσθη: απαρέμφατο ίδιου χρόνου
ἀφικέσθαι: ίδιο τύπο σε παρακείμενο
ᾤκησε: ίδιο πρόσωπο στην υποτακτική, ίδιου χρόνου
ἐφύγομεν: ίδιο πρόσωπο στην ευκτική, ίδιου χρόνου
ᾠκοῦμεν: β΄ενικό προστακτικής ενεστώτα
ἐξαμαρτάνειν: γ΄ενικό πρόσωπο υποτακτικής αορίστου β΄
ἀδικεῖσθαι: β΄ενικό πρόσωπο προστακτικής, ίδιου χρόνου
κατέστησαν: ίδιο πρόσωπο στην ευκτική, ίδιου χρόνου
τραπέσθαι: β΄ενικό ευκτικής, ίδιου χρόνου
ἐτόλμων: β΄ενικό πρόσωπο προστακτικής ενεστώτα
εἰπὼν: β΄ενικό πρόσωπο προστακτικής, ίδιου χρόνου

3.α. Να αναγνωρίσετε το είδος των μετοχών και να τις αναλύσετε σε δευτερεύουσα πρόταση:

λέγοντες, εἰπὼν

3.β. «Οὑμὸς πατὴρ Κέφαλος ἐπείσθη μὲν ὑπὸ Περικλέους εἰς ταύτην τὴν γῆν ἀφικέσθαι»: Να μετατρέψετε την ενεργητική σύνταξη σε παθητική.

3.γ. «φάσκοντες χρῆναι τῶν ἀδίκων καθαρὰν ποιῆσαι τὴν πόλιν καὶ τοὺς λοιποὺς πολίτας ἐπ' ἀρετὴν καὶ δικαιοσύνην τραπέσθαι»: Να αναγνωρίσετε τον πλάγιο λόγο και να τον μετατρέψετε σε ευθύ.

3.δ. Να αναγνωρίσετε τη συντακτική λειτουργία των ακόλουθων τύπων:
Κέφαλος, ταύτην, ὑπὸ τῶν ἄλλων, πονηροὶ, τῶν ἀδίκων, καθαρὰν.

ΠΡΟΤΥΠΟ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΥΣΩΝ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ ΤΗΣ ΛΑΤΙΝΙΚΗΣ - α΄ μέρος

[Το πρότυπο αναγνώρισης αφορά τις δευτερεύουσες προτάσεις των κειμένων που εμπεριέχονται στην εξεταστέα ύλη]

Α. ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

1. ΒΟΥΛΗΤΙΚΕΣ Δευτερ. ουσιαστική ΒΟΥΛΗΤΙΚΗ. Εισάγεται με το σύνδεσμο ut διότι είναι καταφατική (ne – αρνητική). Εκφέρεται με ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΗ διότι δηλώνει απλή επιθυμία. Ειδικότερα με υποτακτική χρόνου Ενεστώτα (/ Παρατατικού), διότι εξαρτάται από ρήμα Παροντικού (/ Παρελθοντικού) χρόνου, και σύμφωνα με την Ακολουθία Χρόνων δηλώνει το Σύγχρονο στο Παρόν (/ Παρελθόν). Έχουμε ιδιόμορφη Ακολουθία Χρόνων: η Δευτερεύουσα συγχρονίζεται με την Κύρια. Λειτουργεί ως … (συνήθως ως Αντικείμενο στο ρήμα εξάρτησης)

2. ΠΛΑΓΙΕΣ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΕΣ Δευτερ. ουσιαστική ΠΛ. ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΗ. Εισάγεται με το ερωτηματικό … διότι είναι Μερικής Άγνοιας (οι περισσότερες). Εκφέρεται με ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΗ διότι δηλώνει υποκειμενική χροιά. Ειδικότερα με υποτακτική χρόνου …, διότι εξαρτάται από ρήμα Παροντικού (/ Παρελθοντικού) χρόνου, και σύμφωνα με την Ακολουθία Χρόνων δηλώνει το … στο Παρόν (/ Παρελθόν). Λειτουργεί ως … (συνήθως ως Αντικείμενο στο ρήμα εξάρτησης)

Β. ΕΠΙΡΡΗΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

1. ΧΡΟΝΙΚΕΣ ΜΕ CUM (ΙΣΤΟΡΙΚΟ) Δευτερ. επιρρηματική ΧΡΟΝΙΚΗ. Εισάγεται με τον ιστορικό – διηγηματικό cum διότι: χρησιμοποιείται στις διηγήσεις του παρελθόντος & εκφράζει βαθύτερη σχέση αιτίας – αιτιατού με την κύρια πρόταση. Εκφέρεται με ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΗ και ειδικότερα με υποτακτική χρόνου Παρατατικού (/Υπερσυντελίκου) διότι εξαρτάται από ρήμα Παροντικού (/ Παρελθοντικού) χρόνου, και σύμφωνα με την Ακολουθία Χρόνων δηλώνει το Σύγχρονο (/Προτερόχρονο) στο Παρελθόν. Λειτουργεί ως επιρρηματικός προσδιορισμός του χρόνου.

2. ΧΡΟΝΙΚΕΣ ΜΕ UT / POSTQUAM Δευτερ. επιρρηματική ΧΡΟΝΙΚΗ. Εισάγεται με τον ut / postquam διότι εκφράζει το Προτερόχρονο. Εκφέρεται με ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΥ και δηλώνει το Πραγματικό στο Παρελθόν. Λειτουργεί ως επιρρηματικός προσδιορισμός του χρόνου.

3. ΧΡΟΝΙΚΕΣ ΜΕ DUM + ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΕΝΕΣΤΩΤΑ (εν.38) Δευτερ. επιρρηματική ΧΡΟΝΙΚΗ. Εισάγεται με τον dum και εκφέρεται με ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΕΝΕΣΤΩΤΑ διότι δηλώνει: το πραγματικό & το Σύγχρονο – Συνεχιζόμενη πράξη (στη διάρκεια της οποίας αρχίζει να συμβαίνει το περιεχόμενο της Κύριας). Λειτουργεί ως επιρρηματικός προσδιορισμός του χρόνου.

4. ΧΡΟΝΙΚΕΣ ΜΕ DUM + ΟΡΙΣΤΙΚΗ (εν.38,ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΥ) Δευτερ. επιρρηματική ΧΡΟΝΙΚΗ. Εισάγεται με τον dum και εκφέρεται με ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΥ, όπως και το ρήμα εξάρτησης, διότι δηλώνει: το πραγματικό & το Σύγχρονο – Παράλληλη διάρκεια. Λειτουργεί ως επιρρηματικός προσδιορισμός του χρόνου.

5. ΤΕΛΙΚΕΣ Δευτερ. επιρρηματική ΤΕΛΙΚΗ. Εισάγεται με το σύνδεσμο ut διότι είναι καταφατική (ne – αρνητική). Εκφέρεται με ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΗ διότι δηλώνει σκοπό υποκειμενικό. Ειδικότερα με υποτακτική χρόνου Ενεστώτα (/ Παρατατικού), διότι εξαρτάται από ρήμα Παροντικού (/ Παρελθοντικού) χρόνου, και σύμφωνα με την Ακολουθία Χρόνων δηλώνει το Σύγχρονο στο Παρόν (/ Παρελθόν).Έχουμε ιδιόμορφη Ακολουθία Χρόνων: η Δευτερεύουσα συγχρονίζεται με την Κύρια. Λειτουργεί ως επιρρηματικός προσδιορισμός του σκοπού.

6. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΕΣ Δευτερ. επιρρηματική ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΗ (με εξαίρεση τις 2 συμπερασματικές της εν.46, που είναι ουσιαστικές). Εισάγεται με το σύνδεσμο ut διότι είναι καταφατική (ut nihil – αρνητική). Εκφέρεται με ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΗ διότι δηλώνει συμπέρασμα υποκειμενικό. Ειδικότερα με υποτακτική χρόνου Ενεστώτα (/ Παρατατικού), διότι εξαρτάται από ρήμα Παροντικού (/ Παρελθοντικού) χρόνου, και σύμφωνα με την Ακολουθία Χρόνων δηλώνει το Σύγχρονο στο Παρόν (/ Παρελθόν).Έχουμε ιδιόμορφη Ακολουθία Χρόνων: η Δευτερεύουσα συγχρονίζεται με την Κύρια. Λειτουργεί ως επιρρηματικός προσδιορισμός του αποτελέσματος.

7. ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΜΕ QUOD + ΟΡΙΣΤΙΚΗ Δευτερ. επιρρηματική ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ (με εξαίρεση την αιτιολογική της εν.24, που είναι ουσιαστική) . Εισάγεται με τον quod και εκφέρεται με ΟΡΙΣΤΙΚΗ διότι δηλώνει το Πραγματικό. Λειτουργεί ως επιρρηματικός προσδιορισμός της αιτίας.

8. ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΜΕ QUOD + ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΗ Δευτερ. επιρρηματική ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ. Εισάγεται με τον quod και εκφέρεται με ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΗ διότι δηλώνει αιτία υποκειμενική. Ειδικότερα με υποτακτική χρόνου …, διότι εξαρτάται από ρήμα Παροντικού (/ Παρελθοντικού) χρόνου, και σύμφωνα με την Ακολουθία Χρόνων δηλώνει το … στο Παρόν (/ Παρελθόν). Λειτουργεί ως επιρρηματικός προσδιορισμός της αιτίας.

9. ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΜΕ CUM ( εν.34). Δευτερ. επιρρηματική ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ. Εισάγεται με τον αιτιολογικό cum. Εκφέρεται με ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΗ διότι εκφράζει την αιτία ως αποτέλεσμα εσωτερικής λογικής διεργασίας. Ειδικότερα με υποτακτική χρόνου Υπερσυντελίκου διότι εξαρτάται από ρήμα Παρελθοντικού χρόνου, και σύμφωνα με την Ακολουθία Χρόνων δηλώνει το Προτερόχρονο στο Παρελθόν. Λειτουργεί ως επιρρηματικός προσδιορισμός της αιτίας.

10. ΕΝΑΝΤΙΩΜΑΤΙΚΕΣ ΜΕ ETSI Δευτερ. επιρρηματική ΕΝΑΝΤΙΩΜΑΤΙΚΗ. Εισάγεται με τον etsi και εκφέρεται με ΟΡΙΣΤΙΚΗ διότι δηλώνει μια Πραγματική κατάσταση παρά την οποία ισχύει το περιεχόμενο της Κύριας. Λειτουργεί ως επιρρηματικός προσδιορισμός της εναντίωσης.

11. ΠΑΡΑΧΩΡΗΤΙΚΕΣ ΜΕ ETIAMSI, LICET Δευτερ. επιρρηματική ΠΑΡΑΧΩΡΗΤΙΚΗ. Εισάγεται με τον etiamsi / licet και εκφέρεται με YΠΟΤΑΚΤΙΚΗ διότι δηλώνει μια Υποθετική κατάσταση που κι αν δεχτούμε ότι ισχύει, δεν αναιρείται το περιεχόμενο της Κύριας πρότασης. Ειδικότερα με υποτακτική χρόνου …, διότι εξαρτάται από ρήμα Παροντικού (/ Παρελθοντικού) χρόνου, και σύμφωνα με την Ακολουθία Χρόνων δηλώνει το … στο Παρόν (/ Παρελθόν). Λειτουργεί ως επιρρηματικός προσδιορισμός της παραχώρησης.

[Από τις παραπάνω προτάσεις ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται για τις προτάσεις του Συγχρονισμού: Βουλητικές, Τελικές, Συμπερασματικές]